การเดินทางจากเซนไดไปมัตสึชิมะ นั้นไม่ยากครับ ใช้เวลาเดินทางเพียงแค่ครึ่งชั่วโมงจากสถานีเซนได ไปสถานีมัตสึชิมะไคงัน(Matsushima Kaigan station) เมื่อมาถึงหากต้องการนั่งเรือชมเกาะต่าง ๆ ในอ่าวก็ซึื้อตั๋วมาจากห้องจำหน่ายตั๋วที่สถานีครับประมาณ 1400 เยน
เดินจากสถานีขึ้นไปทางอ่าวมะสึชิมะประมาณ 10 นาที เดินไปชมร้านค้าบ้านเมืองไปเพลิน ๆ ครับ พอมาถึงอ่าวมะสึชิมะแล้ว หรืออาจจะแวะถ่ายภาพบริเวณนั้นก็ได้ครับ เรือมีเป็นรอบ ๆ แต่ละรอบใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง รอบแรก 9 นาฬิกา รอบสุดท้ายเวลา 16 นาฬิกา ที่พิเศษอีกอย่างหนึ่งของเมืองนี้คือมีฟรีไวไฟให้นักท่องเที่ยวใช้ด้วยครับ
ซึ่งบางเกาะก็มีศาลเจ้าอยู่ด้วย แต่การบรรยายจะเป็นภาษาญี่ปุ่นครับ ไม่มีภาษาอังกฤษ เมื่อซื้อตั๋วเรียบร้อยแล้ว ก็เดินไปขึ้นเรือด้านหลังได้เลยครับ พอคนพร้อม เรือพร้อม ออกจากท่าปั๊บ นกนางนวลก็พร้อมครับ มันจะมีกลุ่มนำบินตามเรือมาระยะหนึ่ง แล้วจะมีฝูงบินตามมาสมทบ หล้งจากนี้ก็จะแทบไม่มีใครสนใจการบรรยายแล้วครับ จะมีแต่คนสนใจนกนางนวล จะมีการจำหน่ายฮานามิไว้ป้อนนกนางนวลด้วย ถ้ามีเด็ก ๆ มาด้วย จะเห็นเด็ก ๆ วิ่งวนซื้อฮานามิป้อนนกนางนวลกันอย่างสนุกสนาน แม้แต่ผมเองยังสนุกไปด้วยเลย เวลาที่เราป้อนจนอาหารหมด ไม่ว่าจะเด็กหรือคนญี่ปุ่นจะยื่นขนมมาให้เราป้อนด้วย เป็นมิตรภาพที่ดีเลยนะครับ
หลังจากเล่นกับนกประมาณ 1 ชั่วโมง เรือก็เทียบท่า เป็นอันจบการล่องเรือ ก็ได้เวลาเก็บภาพริมฝั่งกัน
โดยเดินเลียบอ่าวไปเรื่อย ๆ จะมีจุดถ่ายภาพต่าง ๆ ให้เราได้เก็บภาพกัน จนถึงร้านค้าที่สุดอ่าว จะมีสะพานแดงเชื่อมกับเกาะ ๆ หนึ่งอยู่ เข้าไปในร้านนั่งจิบกาแฟ หากหิวจะทานอาหารกลางวันก็มีครับ หรือจะข้ามสะพานไปเก็บภาพบนเกาะ ก็จะได้ภาพที่สวยไปอีกแบบครับ ค่าข้ามสะพานประมาณ 200 เยน จ่ายที่ตู้คูปองในร้านได้เลยครับ
หลังจากเก็บภาพบนเกาะแล้วก็ได้เวลากลับ แต่ก่อนกลับต้องไม่ลืมชิกลูกชิ้นปลาซาซาคามะโบโกะ ลูกชิ้นปลาขึ้นชื่อของเมืองมัตสึชิมะที่ทำเป็นรูปใบไม้ จำหน่ายเป็นไม้ครับ ไม้ละประมาณ 200 เยน มีทั้งร้านแบบเตาถ่านและเตาความร้อน และที่ขาดไม่ได้คือไอศกรีมถั่วแระครับ เขานำถั่วแระมาบดแล้วก็นำน้ำถั่วแระไปผสมในนมที่นำมาทำเป็นไอศกรีม ได้รสชาติที่ถั่วแระมากเลยครับ หลังจากทานทั้ง 2 อย่างแล้ว เดินมาเรื่อย ๆ ถึงสถานีมัตสึชิมะไคงัน ก็ลองส่องหาของขนมและของหวานดูครับ
อาจจะเจอขนมอะไรแปลก ๆ ก็ได้ครับ ผมเดินทางกลับถึงเซนไดประมาณ 4 โมงเย็น ให้พ่อกับแม่รอที่สถานีส่วนตัวผมกับพี่สาวไปรับกระเป๋าจากโรงแรม พอกลับมาถึงสถานีบอกแม่ว่าได้รถประมาณ 6 โมงเย็น แม่บอกงั้นให้หาเสบียงไปเลย เพราะกว่าจะถึงโยโกฮามะก็เกือบ 3 ทุ่ม เดินไปมาก็พบกับขนมชนิดนึง
มองด้านนอกจะคล้าย ๆ กับขนมเปี๊ยะ แต่ไส้แทนทีจะเป็นไข่แดง กลับเป็นเกาลัดครับ เป็นขนมไส้เกาลัด รสชาติอร่อยดี ทานแล้วไม่มันด้วย ถ้ามีโอกาสแวะไป ผมว่าเป็นของฝากที่น่าสนใจครับ เพราะที่โตเกียวก็ไม่มี น่าจะเป็นของดีประจำภูมิภาคนี้อีกอย่างนึงนอกจากลูกชิ้นปลาซาซาคามะโบโกะและผลิตภัณฑ์จากแอปเปิ้ล
เมื่อได้ของครบแล้ว ก็ไปนำกระเป๋าออกจากตู้ลอคเกอร์แล้วก็เดินทางกันเลย เป็นการเดินทางที่ค่อนข้างยาวนานเพราะเหนื่อยกันพอสมควรครับ แต่ก็สนุกดี ถ้ามีโอกาสเหมาะ ผมว่าจะแวะมาเจาะภูมิภาคนี้อีกที เมื่อเดินทางถึงโยโกฮามะก็ 3 ทุ่มแล้ว เดินทางถึงที่พักก็เกือบ 3 ทุ่มครึ่ง ถึงที่พักก็อาบน้ำนอนกันเลยครับ วันพรุ่งนี้เป็นวันรีแลกซ์ มีแค่เข้าโตเกียวไปซื้อของนิดหน่อยเท่านั้น